چشمانم را روی هم میگذارم، پلک هایم بسته می شوند ، دستانم در هم گره می خورد ، زبانم قفل می شود ،ابرها گریان می شوند، زمین ناله می کند، آسمان غرش می کند ،انسان ها جیغ می زنند، حیوان ها حرف می زنند و من تنها ، تک و تنها درون آتش گریه می کنم!!

چشمانم را باز می کنم، پلک هایم باز می شوند، دستانم باز می شوند ،زبانم باز می شود، ابرها خندان می شوند، زمین ساکت می شود و آسمان صاف می شود انسان های حرف می زنند حیوان ها جیغ می زنند و من تنها، تک و تنها رون سبزه ها می خندم !

بی تردید درون واگویه هایم حرفی برای گفتن دارم می خواهم بگویم همه اینها عظمت و بزرگی خداوند را به من نشان می دهند در یک لحظه جهان ویران می شود و در یک لحظه آباد، ابادانی را از کسی دارم که روشنایی جاودانه دنیا را به من بخشید.

خداوندا مغزم گنجایش آن را نمی دهد که به عظمتت فکر کنم!زمانی که کودکی نو پا بودم وقتی از مادرم پرسیدم خدا کجاست؟گفت در آسمان است و من سرم را بالا گرفتم و آرام زیر لب نجوا کردم سلام خدای من!تک تک ستاره های آسمان ، کائنات، درخشان کننده ی زمین، فانوس آسمان ، امواج دریا و انسان ها تو را سجده می کنند !من میدانم که تو در همه جا و در کنار من حضور داری!غوغای روزها سکوت شب ها تیرگی شب ها روشنایی روزها همه و همه از آن توست و من هر روز هزار بار تو را شکر می کنم که خدایی چون تو دارم!!

امروز را می نگرم ،امروزی که در گرو فرداست ، فردا را می نگرم  ،

فردایی که در گرو امروز است. هر روز به روز قبل فکر می کنم و

 هر روز به روز بعد ، نمیدانم این فکرها به چه دردی می خورد اما من

 دوست ندارم به گذشته فکر کنم!

من دوست دارم به آینده فکر کنم!نمیدانم چرا ما انسان ها از تداعی

خاطرات تلخ و غم انگیز گذشته لذت میبریم. من دلم می خواهد سبدی

 داشته باشم پر عشق سبدی داشته باشم پر از امید به آینده  و هر روز

 با دلی شاد در باغ آسمان هایم آن را پر از عشق و امید، تکه های نارنچ

پاییزی و سایه های امید به آینده کنم من دلم نمی خواهد جعبه ای سیاه را

 پر از خاطرات تلخ وغم انگیز دیروز و دیروزها کنم .هر روز دستانم

 را به طرف کمد دیواری کوچک اتاقم می برم تا آینده را ورق بزنم و در

 هر سطرش امیدهایم را آرزوهایم را عشق هایم را دوستی هایم را و

 انتظارهایم را و همه چیزهایی را که  قلبم به من جرات دوست داشتنشان

 را می دهد بخوانم من دلم می خواهد دفتری داشته باشم پر آرزو دفتری

با بوی یاس و اطلسی و اقاقی...اقاقی با بوی کوچه  سبز اقاقی کوچه ای

 که با هر دم نفس بادها و با هر اشک ابرها گریان می شود و به زندگی

رنگ و بوی تازه ای می دهد ، و من فردا و فردا و فرداها را دوست می

دارم.

                                      تارا و تب توت فرنگی ۸۷.۳.۱۴ 

تارا و تب توت فرنگی 87.1.6